Głębia spotkania nie jest gwarancją trwałości relacji. Dwoje ludzi może spotkać się naprawdę głęboko, a mimo to nie umieć stworzyć wspólnej codzienności. Mogą ich rozdzielać decyzje, zobowiązania, granice, moment życia, potrzeby albo kierunek, w którym każde z nich chce pójść. Silne uczucie nie zastąpi odpowiedzialności. Rozpoznanie nie rozwiąże wszystkich konfliktów. Bliskość sama nie stworzy warunków do wspólnego życia. Zdarza się więc, że miłość nie kończy się dlatego,

A co, jeśli najbardziej boimy się właśnie tego, czego najbardziej pragniemy?Brzmi paradoksalnie. A jednak wystarczy rozejrzeć się wokół. Ile osób pozostaje w relacjach, które od dawna przestały dawać im poczucie bezpieczeństwa? Ilu ludzi codziennie jedzie do pracy, której szczerze nie cierpi? Ilu z nas mówi „tak”, choć całe ciało krzyczy „nie”? Ilu żyje według scenariusza napisanego przez rodziców, partnera, środowisko, kulturę albo własny lęk? To nie jest brak wolności.

Nowoczesne społeczeństwa zbudowano na prostym założeniu: więcej wolności = więcej szczęścia. A skoro wolność oznacza możliwość wyboru, to logiczny wniosek wydaje się oczywisty: im więcej opcji, tym lepiej. Barry Schwartz nie neguje wartości wolności. Pokazuje jednak, że po przekroczeniu pewnego punktu liczba możliwości przestaje być błogosławieństwem, a zaczyna być ciężarem. Przestajemy doświadczać wolności. Zaczynamy doświadczać odpowiedzialności.