Mam wszystko, co powinnam mieć i nie wiem, dlaczego to nie wystarcza. To zdanie bardzo rzadko wypowiadają osoby, które „sobie nie radzą”. Częściej mówią je ludzie, którzy radzili sobie zbyt długo. Z zewnątrz wszystko się zgadza. Życie jest poukładane. Odpowiedzialne. Racjonalne. Jest praca, często wymagająca, sensowna, czasem prestiżowa. Jest dom. Relacje. Stabilność. A jednak pojawia się myśl, która bywa natychmiast zagłuszana: dlaczego tego nie czuję?

Stan pomiędzy.... najbardziej ignorowany sygnał ostrzegawczy. To zdanie nie brzmi dramatycznie. Nie wywołuje alarmu. Często przechodzi niezauważone nawet przez osobę, która je wypowiada. A jednak w pracy terapeutycznej to jedno z najważniejszych zdań ostrzegawczych, jakie możemy usłyszeć. Opisuje stan przedkryzysowy, który w naszej kulturze jest niemal niewidzialny. Bo nie wygląda „wystarczająco poważnie”.

Co Kant rozumie przez „prawo moralne”? Jest to wrodzona zdolność odróżniania dobra od zła — nie wynikająca z zewnętrznych nakazów, ani tradycji, ani autorytetów. To kompas rozumu, który kieruje nas ku temu, co słuszne, a nie tylko wygodne. Prawo moralne: jest uniwersalne — obecne w każdym człowieku, jest wymagające — domaga się działań, które mogłyby stać się zasadą dla wszystkich, jest autonomiczne — nie potrzebuje nagród ani świadków, bo samo w sobie jest źródłem godności.

A może potrzebujesz wsparcia? Jeśli często czujesz, że stoisz na rozdrożu i trudno Ci podejmować decyzję — nie musisz zmagać się z tym sam. Pomagam osobom, które chcą lepiej rozumieć siebie, swoje emocje i decyzje, które podejmują (albo unikają). Jako terapeuta oferuję bezpieczną przestrzeń do rozmowy, refleksji i znalezienia własnej drogi. Jeśli ten tekst z Tobą rezo