Nie wybieramy partnera raz. Można mieszkać pod jednym dachem. Można budzić się obok siebie każdego ranka, wspólnie wychowywać dzieci, robić zakupy, planować urlopy i pamiętać o terminach wizyt lekarskich. Można znać czyjeś przyzwyczajenia, ulubioną kawę, rozmiar buta, sposób zasypiania i wszystkie historie opowiadane przy rodzinnym stole. A mimo to można tego człowieka już prawie nie znać. Nie dlatego, że przestał być obecny. Dlatego, że przestaliśmy być go ciekawi.